Siyasi tutsak Erfan Osmanov’un eşi: Babaları alıkonulduğu zaman çocuklar ona sarıldı ve bırakmak istemediler

14 Ağustos 2020, 15:22

Asif Aliyev/ Kırım Haber Ajansı-Kıyiv

Çeviri: Elzara İşcen

İnsan hakları savunucularının verilerine göre yüze yakın Kırımlı, siyasi nedenlerden ötürü Rusya veya işgal edilen Kırım’daki hapishanelerde alıkonuluyor. Söz konusu siyasi tutsakların büyük bir çoğunluğu ise Kırım Tatarı. 

Kırım Haber Ajansı (QHA), siyasi tutsakların ailelerinin durumunu ve yaşantısını anlatan yazı dizisine devam ediyor. İlk bakışta, sadece tutsak listelerinde belirtilen bir isim olarak algılansalar da, siyasi tutsakların her birinin ayrı birer hikayesi var ve bunları anlatmak onların mücadelesini desteklemek için çok önemli.

Kremlin’in esiri, Kırım Tatar siyasi tutsak Erfan Osmanov, alıkonulmadan önce siyasi tutsakların ailelerine aktif bir şekilde yardım ediyordu, siyasi tutsaklara destek olmak için sözde mahkeme duruşmalarına katılıyordu.

HİZB-UT TAHRİR’E ÜYE OLMAKLA SUÇLANDI

Mart 2019 yılında işgalci güçler bir dizi Kırım Tatarın evine baskın düzenledi. Baskınların düzenlediği evler arasında Erfan Osmanov’un evi de bulunuyordu. Evde yapılan aramadan sonra dört çocuk babası Osmanov alıkonuldu. İşgalciler onu Rusya Ceza Kanununun 205.5. maddesinin 2. fıkrası çerçevesinde, Rus mevzuatına göre, terör örgütü olarak kabul edilen bir örgütün (Hizb-ut Tahrir) faaliyetlerinde yer almak ve Rusya Ceza Kanununun 30. maddesi 2. fıkrası ile 278. maddesi gereğince şiddet kullanarak iktidarı ele geçirme hazırlıkları yapmakla suçluyor.

Kırım Haber Ajansına (QHA) konuşan Erfan Osmanov’un eşi Akime Osmanova, evlerinde yapılan aramanın ayrıntıları, eşinin alıkonulma şartları ve halkın verdiği desteği anlattı.

SABAH SAAT 6’DA EVE BASKIN DÜZENLENDİ

12 yıldır evliyiz. Erfan dürüst, duyarlı, çok iyi bir insan, diğer insanlar onun hakkında sadece iyi şeyler söylüyor. Çocuklara karşı her zaman çok dikkatlidir.

Evimizdeki arama, 27 Mart 2019 tarihinde saat 06.00 çerçevesinde başladı. Bu kara gün ailemizin tüm planlarını yıktı. O zamandan bu yana bir buçuk yıl geçti fakat ben ve çocuklar hala korkuyoruz. 

Evimizdeki arama üç saat sürdü. Kolluk kuvvetleri görevlilerinin, bana ve çocuklara karşı oldukça nazik davrandığını söyleyebiliriz. Bizi ayrı bir odaya oturttular. Fakat eşime karşı görevliler çok kabaydı; küfürler yağdırdılar, psikolojik baskı uyguladılar, ona evimize getirdikleri yasaklı kitaplarının ona ait olduğunu itiraf ettirmeye çalıştılar.

“TOPU BASKINLARI SOSYAL MEDYADAN ÖĞRENDİK”

Aramadan sonra Erfan’ı serbest bırakacaklarını düşünüyordum. Soruşturma görevlisine, eşimin nereye götürüleceğini ve bundan sonra ne olacağını sorduğumda, o bana aramaların aynı anda 24-25 kişinin evinde düzenlendiğini söyledi. O zaman neden bahsettiğini anlamamıştım. Daha sonra sosyal ağlardan o gün, Kırım’da toplu baskınların düzenlendiğini öğrendik.

27 Mart 2019 gününü çocuklarım da hiçbir zaman unutmayacaktır. Erfan’ı götürdüklerinde, çocuklar ona sarıldı ve babalarını bırakmak istememişlerdi…

Eşimi tüm İkinci Akmescit Grubu gibi tutukladılar ve daha sonra 30 Mart’ta Rostov-na-Donu kentine sevk ettiler. Eşimi Rostov bölgesindeki 5 numaralı tutukevine yerleştirildi ve orada tam bir yıl geçirdi. Eşim bu yıl içinde hiç soruşturma görevlileriyle görüşmediğini ve soruşturma işlemlerinin yapılmadığını anlattı.

“TUTUKEVİNDE KALP SORUNLARI YAŞAMAYA BAŞLADI”

Şu an Erfan, Akmescit tutukevinde alıkonuluyor. Oraya Nisan 2020’da sevk edildi. Erfan, 11 kişiyle birlikte 5 metre karelik hücrede alıkonuluyor. Tabii ki bu sağlık sorunlara yol açıyor. Erfan, hücrenin çok sıcak olduğunu söylüyor ve kalbinde ağrılar olduğunu söylüyor. Bir düşünün; çok küçük hücrede 11 kişi bulunuyor; temiz hava yetmiyor nefes alamıyorlar; eşim nefes darlığı çekmeye başlıyor.

“BAZEN UYUDUĞUNDA KALKAMAYACAĞINI DÜŞÜNÜYOR”

Sağlık durumu, Rostov’daki tutukevinde 6 yıl tek kişilik hücrede alıkonulduğu zaman kötüleşmeye başladı. Orada bir kaç kere fenalaşmıştı. Hücrede ona sağlık yardımı verilmişti. Bana bazen akşam uykuya daldığı zaman, sabah uyanıp uyanmayacağını bilemediğini anlatmıştı. Bazen ayakta namaz kılacak gücü bile bulamıyordu.

“EŞİMLE GÖRÜŞMEYE İZİN VERİLMİYOR”

Şu an eşimle tek iletişim şeklimiz mektup çünkü yüz yüze ve telefonda görüşmemize izin vermiyorlar. Erfan, Rostav’da alıkonulurken düzenli olarak mektup yazıyordu. Şu an Akmescit tutukevinde ve eşimle avukat aracılığıyla iletişim kuruyoruz. Akmescit tutukevine yazdığımız mektuplar, ona neredeyse ulaşmıyorlar. Son dört ay içinde sadece bir mektubumuz eşime ulaştı.

Erfan, yazdığı mektuplarında her zaman bize destek olan ve yardım eden insanlara minnettarlığını bildiriyor. Ben de birlik olan ve siyasi tutsakların ailelerine yardım eden halkımıza, son derece minnettarım. Bu insanlara hayranlık duyuyorum. Verdikleri destek, bizim için çok önemli çünkü bu tür sınavlardan tek başına geçmek çok zor.

Eşlerimizin serbest bırakılması için Allah’a dua ediyoruz. Fakat onların değişim aracılığında mı yoksa başka bir şekilde serbest bırakılacağını bilemiyorum. Dua ediyor ve tüm bunların kısa bir zamanda sona ermesini umuyoruz.


Kırım Tatar siyasi tutsakları
Rus baskısı