Siyasi tutsak Enver Mamutov'un eşi: Evimize baskınla geleceklerini hiç düşünmüyorduk

06 Şubat 2020, 16:36

İnsan hakları savunucularının verilerine göre yaklaşık yüz Kırım sakini, siyasi nedenlerden ötürü Rusya veya işgal edilen Kırım’daki hapishanelerde alıkonuluyor. Söz konusu siyasi tutsakların büyük bir çoğunluğu Kırım Tatarı. 

Kırım Haber Ajansı (QHA), eşleri ve oğulları esaret altında olan siyasi tutsakların ailelerinin durumunu gözler önüne seren hikayeler dizisini yayımlamaya devam ediyor.

Kırım Tatar siyasi tutsak Enver Mamutov, 7 çocuk babası. Ailesi ile birlikte Kırım’ın Bahçesaray kentinde yaşıyordu ve geçimini boyacılıkla sağlıyordu. 12 Mayıs 2016 tarihinde Kırım Tatarlarının evlerine düzenlenen toplu baskınlar sonrasında işgalciler tarafından yasa dışı olarak alıkonulmuştu. Mamutov, Rus mahkemesi tarafından güya “terör örgütü faaliyetini organize etmekle” ve  “şiddet kullanarak iktidarı ele geçirme hazırlıkları yapma” suçlarından suçlu bulundu ve 16 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırıldı. Enver Mamutov’u evde annesi, eşi ve çocukları beklemeye devam ediyor.

Enver Mamutov’un eşi Aliye Abselyamova ailesinin hikayesini anlatıyor:

Enver çok konuşkan biridir. Hiçbir zaman hiç kimseye kötü bir şey yapmamıştır. Bahçesaray’da ve dışında onu birçok insan tanıyor. Çünkü her zaman herkese yardım etmeye hazırdır. Bize baskınla geleceklerini beklemiyorduk. Böyle bir şeyin bizim başımıza geleceğini ve bizi ‘terörizm’ gibi şeylerle bağlayabileceklerini hiç düşünmüyorduk. Bunlar halkımız için düşünülemez şeyler. Evimizde yapılan aramadan önce Bahçesaray’da başkalarının diğer yerlerinde düzenlenen aramalar hakkında bir şeyler duymuştuk. Ama bizim evimize geleceklerini hiç düşünmüyorduk.

12 Mayıs 2019 tarihinde saat 6.05’te evimize geldiler. Demir bahçe kapısını zorla açtıkları için gürültü duymuştum. Bu gürültülü sesten dolayı Enver ile ikimiz çok korkmuştuk.

Daha sonra gürültü ve yukarıya, ikinci kata koşan insanların ayak seslerini duyduk. Ayağa kalktığım zaman üniformalı, maskeli ve silahlı 15 kişi gördüm. Ayrıca sivil kıyafetleri giyen 7 kişi de vardı. Odadan çıkmama izin vermediler. Enver bu insanların bulunduğu odaya çıktı, ben ise çocukla yatak odamızda bekletiliyordum. Bizimle yatak odasında bir silahlı kişi kaldı. 

Bir kişinin kendini soruşturma görevlisi Mahnev olarak tanıttığını duydum. Daha sonra aramanın sebeplerini açıkladılar. Yasaklı kitaplar, silah ve uyuşturucu aradıklarını söylediler. Tüm odaları alt üst ettiler. Biz de tam bir gün önce tadilatı bitirmiştik henüz eşyaları yerlerine yerleştirmemiştik. Zaten evde her şey üst üsteydi aramadan sonra ise her şey dağıtıldı. Kızımın odası, okul kitapları, defterleri bile alt üst ettiler. Her sayfaya baktılar.

Tabii ki çocuklar çok korktu. Kızım henüz 8 yaşındaydı ve en çok o etkilendi. Diğer çocuklar daha küçüktü belki bu yüzden olup bitenleri iyi algılayamamışlardı.

Eve kimseyi almıyorlardı. Eşimi götürdükten sonra kilerde arama yaptılar. Dava dosyalarında Kırım Tatarlarının killerde toplanarak bir şeyler konuştukları iddia ediliyor. Güya orada toplanıp iktidarı ele geçirme planları düşünüyorlarmış…. İşgalci güçler arama sırasında ne yaptılar, nasıl davrandılar ben görmedim.

Evimizin bulunduğu sokağı iki taraftan da kapattılar. İki büyük tutuklu nakliye aracı getirilmişti. OMON görevlileri. Komşular ve tanıdıklar ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Çok insan toplanmıştı. Numarasız iki minibüs ve bir binek araç vardı. Enver’i evden çıkarıp arabaya bindirdikten sonra onun nereye götürüldüğünü sormuştuk. Bize Akmescit’e götürüldüğünü söylemişlerdi. Ancak aynı gün Akmescit’te gittiğimizde onu orada bulamamıştık, onu beş gün boyunca tüm Kırım’da aradık. Daha sonra Enver’i Kezlev (Yevpatoriya) tutukevinde bulmuştu ondan sonra Akmescit tutukevine sevk edilmişti.

Eşim gözaltına alındığı gün ben avukatla bir görüşme için anlaşmıştım. Görüşme sırasında, bana bir anlaşma imzalamamız gerektiğini yoksa eşimi temsil edemeyeceğini anlatmaya başlamıştı. Bir süre sonra avukatı aradılar ve Enver’i mahkemeye çıkarılacağını söylediler. Biz şoktaydık. Kimse ne olduğunu ve nasıl gelişeceğini bilmiyorduk. Sonraki gün biz Akmescit’teki Kiyevskiy Bölge Mahkemesine gittik. O zaman Enver hakkında 2 ay tutuklama kararı alınmıştı. Ve iki yıl boyunca dava incelenmek üzere Rostov kentindeki mahkemeye gönderilene kadar her iki ayda bir tutuklama süresi uzatıldı.

İlk görüşme için ancak 9 ay sonra izin verilmişti. Bundan önce soruşturmanın devam ettiği için görüşmenin mümkün olmayacağını söylüyorlardı. Daha sonra her iki ay görüşmeye izin verildi.

Rostov’a sevk edildikten sonra da hakim görüşme izni veriyordu. Ancak, orası Rostov 800 kilometre uzaklıkta, yol 12 saat sürüyor. İki ayda bir çocukları oraya götürmek fiziksel olarak imkansızdı. 

Mahkeme kararı açıklandıktan sonra Rostov’da her ay görüşüyorduk. Enver 15 Kasım 2019’ta cezaevine sevk edildikten sonra annesine 3 saatlik görüşme izni verilmişti.

Tutukevinin şartları çok kötü. Orada tutulduğu 3,5 yıl boyunca bir sürü şey başına geldi. Dizlerinde romatizma sorunları günden güne arttı. Ayrıca Enver’in kronik böbrek hastalığı ve kronik sinüzit hastalıkları var.

Enver ve avukatlar tutukevindeki şartların cezaevindeki şartlardan daha kötü olduğunu anlatıyordu. Cezaevi en azından ısıtılıyor ve yemekleri daha yenilebilir durumda. Tutukevinde örneğin Müslümanlara sürekli domuz etinden yapılan yemekleri veriyorlardı.

Dört yıl geçti… Artık duruma daha da alıştım diyebilirim. Çocuklar büyüdü. Babalarını sordukları zaman artık onlara onun yasa dışı olarak alıkonulduğunu ve suçsuz olarak hapse atıldığını anlatabiliyorum. Onlar da babalarının hapiste ve suçsuz olduğunu biliyorlar. 

Aramadan sonra ilk zamanlar küçük oğlum hep “Bizi öldürmeye geldikleri günü hatırlıyor musunuz?” diye soruyordu. Yani üniformalı silahlı insanları görünce çocuğum, öldürüleceğini düşünmüş…. 

Bugün çocuklar biraz daha sakinleştiler. Ama ilk günler çok zor geçmişti. İlk görüşmeye gittiğimiz zaman kızım yarım saat sadece ağlamıştı. Babasına bakmak için bile kafasını kaldıramamıştı. Tüm bunları görmek çok zordu.

Çocuklar babalarını çok özlüyor onu her gün hatırlıyorlar. Mektuplar yazıyorlar. 

Görüşmeye izin verilirse çocuklarla birlikte gitmek istiyorum. Onların da babalarını görmelerini ve ona sarılmalarını istiyorum.


Envet Mamutov
Rus baskısı
siyasi tutsaklar
Bunlara da bakın: